நிதேஷ் திவாரி இயக்கத்தில், ரன்பீர் கபூர், யாஷ், சாய் பல்லவி உள்ளிட்ட நட்சத்திரங்களின் நடிப்பில் உருவாகியுள்ள ‘ராமாயணம்’ திரைப்படம், பிரம்மாண்டமான பொருட்செலவு மற்றும் நவீன காட்சித் தொழில்நுட்பத்தால் பெரும் எதிர்பார்ப்பை ஏற்படுத்தியுள்ளது.

பிரம்மாண்டமான அரண்மனைகள், டிஜிட்டல் நிலப்பரப்புகள், புராண உயிரினங்கள், போர்க் காட்சிகள் எனத் தொழில்நுட்ப ரீதியில் படம் குறிப்பிடத்தக்க சாதனையை வெளிப்படுத்துகிறது. எனினும், இந்தக் காட்சிப் பிரம்மாண்டத்திற்கு நிகரான கதை ஆழமும் உணர்வுபூர்வமான தாக்கமும் திரைப்படத்தில் இல்லை என்பதே பிரதான விமர்சனமாக உள்ளது.

கதாபாத்திரங்களின் உணர்வுகளுக்குப் போதிய முக்கியத்துவமில்லை

ரன்பீர் கபூர் ஏற்றுள்ள இராமர் கதாபாத்திரம் நீதிநெறி, துணிச்சல், கருணை போன்ற நற்பண்புகளைக் கொண்டவராக மீண்டும் மீண்டும் சித்தரிக்கப்படுகிறது. ஆனால், அவரது உள்ளார்ந்த உணர்வுகள், சந்தேகங்கள், அச்சங்கள் மற்றும் கடமைக்கும் தனிப்பட்ட விருப்பங்களுக்கும் இடையிலான முரண்பாடுகள் ஆழமாக ஆராயப்படவில்லை.

மாறாக, யாஷ் ஏற்றுள்ள இராவணன் கதாபாத்திரம் தெளிவான இலட்சியங்களுடனும் நோக்கங்களுடனும் காட்சிப்படுத்தப்பட்டுள்ளது. இதனால், இராமனை விட இராவணன் அதிக நாடகத்தன்மையும் வலுவான கதாபாத்திர அடையாளமும் கொண்டவராகத் தோன்றுகிறார்.

அதேபோன்று, இராமர் – சீதை இடையிலான காதல் உறவும் போதிய உணர்வுபூர்வமான ஆழத்துடன் வளர்த்தெடுக்கப்படவில்லை. லட்சுமணன் சில இடங்களில் தனித்துவமான அம்சங்களை வெளிப்படுத்தினாலும், விபீஷணன், கும்பகர்ணன் உள்ளிட்ட ஏனைய கதாபாத்திரங்களின் உணர்வுகள், குடும்ப உறவுகள் மற்றும் தார்மீக முரண்பாடுகள் முழுமையாகப் பயன்படுத்தப்படவில்லை.

பிரம்மாண்டமான இராச்சியங்கள்; உயிரோட்டமற்ற உலகம்

அயோத்தியும் இலங்கையும் காட்சியளவில் பிரம்மாண்டமாக உருவாக்கப்பட்டுள்ளன. ஆனால், அங்கு வாழும் மக்களின் அன்றாட வாழ்க்கை, சமூகக் கட்டமைப்பு, அரசியல் முரண்பாடுகள் மற்றும் கலாசாரப் பின்னணிகள் போதியளவில் வெளிப்படுத்தப்படவில்லை.

The Lord of the Rings மற்றும் Game of Thrones போன்ற படைப்புகளில் கற்பனை உலகங்கள் அவற்றின் சமூக, அரசியல் மற்றும் கலாசார அம்சங்களுடன் உயிரோட்டமாக உருவாக்கப்பட்டுள்ளன. அதேபோன்ற ஆழம் ‘ராமாயணம்’ திரைப்படத்தில் காணப்படவில்லை.

மத மரியாதையும் கலைச் சுதந்திரமும்

இராமாயணம் கோடிக்கணக்கான இந்துக்களின் மத மற்றும் கலாசார நம்பிக்கைகளுடன் தொடர்புடையது. எனவே, அதன் கதாபாத்திரங்களைப் புதிய கோணங்களில் சித்தரிப்பதில் திரைப்பட உருவாக்குநர்களுக்கு சவால்கள் உள்ளன.

எனினும், மத நம்பிக்கைகளுக்கு மதிப்பளிப்பது கலைச் சுதந்திரத்தைக் கைவிடுவதற்கான காரணமாக இருக்கக்கூடாது. இராமாயணத்தின் பல்வேறு பிராந்திய மற்றும் இலக்கிய வடிவங்கள், இந்த இதிகாசத்தைப் பல கோணங்களில் அணுகுவதற்கான வாய்ப்புகள் இருப்பதை எடுத்துக்காட்டுகின்றன.

அரசியல் மற்றும் மத முக்கியத்துவம் கொண்ட கதையாக இருந்தாலும், அதன் கதாபாத்திரங்களின் மனிதநேயப் பண்புகள், முரண்பாடுகள் மற்றும் உணர்வுகளை ஆழமாக ஆராய முடியும் என்பதே விமர்சனத்தின் அடிப்படையாகும்.

காட்சிப் பிரம்மாண்டம் மட்டும் சிறந்த சினிமாவாகாது

திரைப்படத்தின் மற்றுமொரு குறைபாடாக மெதுவான இயக்கக் காட்சிகள் (Slow Motion), நீண்ட அறிமுகக் காட்சிகள் மற்றும் பின்னணி இசையின் அதீதப் பயன்பாடு சுட்டிக்காட்டப்படுகிறது. இவை சில தருணங்களில் பிரம்மாண்டத்தை வெளிப்படுத்தினாலும், தொடர்ச்சியான பயன்பாடு கதையின் இயல்பான நகர்வைப் பாதிக்கிறது.

மேலும், அதிக பொருட்செலவு, தொழில்நுட்பப் புதுமைகள் மற்றும் நட்சத்திரங்களின் புகழ் ஆகியவற்றை முன்னிறுத்தும் வர்த்தக அணுகுமுறை, திரைக்கதையின் படைப்பாற்றலையும் கதாபாத்திரங்களின் வளர்ச்சியையும் பின்னுக்குத் தள்ளியுள்ளதாக விமர்சனம் தெரிவிக்கிறது.

ஒட்டுமொத்த மதிப்பீடு

‘ராமாயணம்’ திரைப்படம் தொழில்நுட்பம், காட்சியமைப்பு மற்றும் தயாரிப்பு பிரம்மாண்டம் ஆகியவற்றில் பாராட்டத்தக்க சாதனைகளைப் பதிவு செய்துள்ளது. குறிப்பாக, யாஷின் இராவணன் கதாபாத்திரம் மற்றும் சில துணைக் கதாபாத்திரங்களின் நடிப்பு குறிப்பிடத்தக்க அம்சங்களாக உள்ளன.

ஆனால், இராமரின் கதாபாத்திர ஆழம், இராமர் – சீதை உறவின் உணர்வுபூர்வமான வெளிப்பாடு, துணைக் கதாபாத்திரங்களின் வளர்ச்சி மற்றும் அயோத்தி, இலங்கை ஆகியவற்றின் சமூகப் பின்னணி ஆகியவற்றில் திரைப்படம் எதிர்பார்த்த அளவுக்கு வெற்றிபெறவில்லை.

மொத்தத்தில், தொழில்நுட்பத்தால் பிரம்மாண்டமான உலகங்களையும் போர்க் காட்சிகளையும் உருவாக்க முடியும். ஆனால், அவற்றுக்கு உயிரூட்டும் உணர்வுகள், உறவுகள், மோதல்கள் மற்றும் ஆழமான கதை சொல்லலை உருவாக்குவது படைப்பாளர்களின் பொறுப்பாகும். அந்த வகையில், காட்சிப் பிரம்மாண்டத்திற்கு இணையான நாடக ஆழத்தை வழங்கத் தவறிய திரைப்படமாகவே ‘ராமாயணம்’ அமைகிறது.